زندگی گلی است و دوستی مهر ان!
زندگی خوابی است و دوستی رویای ان!
زندگی اقیانوس متلاطعی است که در کلبه فصول می غلتد و تنها دوستانی به ساحل امید میرسند که دیدگاهی پر فروغ و بازوانی امواج شکن داشته باشند!!!!!!
زندگی هنگامه فریادهاست سرگذشت و درگذشت یادهاست!
و به قول سهراب سپهری:
زندگی چون پیچکی است که میرود سوی خدا...
نزدیک تو می ایم بوی بیابان می شنوم
به تو می رسم تنها می شوم کنار تو تنها می شوم
از تو تا اوج زندگی من گسترده است از من تا من
تو گسترده ای به راه افتادم به جلوه ی رنج رسیدم
زندگی یک ارزوی مبهم است
یه طلوع یه غروب است
یه کورهداغ یه امید یه نگاه
مثل یه چراغ روشن توی یه شب سیاه
تو روی سنگی بر شن های ساحل
دستانت بر تار با سرودی بر لب
با نگاهی مر موز
عمق چشمان مرا می خواندی
من نگفتم تو نفهمیدی
چشمانم غرق نگاه تو شد
عکس چشمت خیره در
چشمانم قاب شد
و من هر شب با
نگاه در ایینه
چشمان تو را می دیدم
دریا بود
رو به رویم چشمانی پر ز موج...
ای همه مردم در این جهان به چه کارید؟
عمر گرانمایه را چگونه گذارید؟
هر چه به عالم بود اگر به کف ارید
هیچ ندارید اگر عشق ندارید...
وای بر شما دل به عشق اگر نسپارید
گر به ثریا رسید هیچ نیر زید
عشق بورزید دوست بدارید .اری اغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه ناپیداست من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست
